🐻✨🐽🙌

Advertisements
Published in: on იანვარი 10, 2019 at 1:28 AM  კომენტარის დატოვება  

🐻✨💛

Published in: on იანვარი 7, 2019 at 11:00 PM  კომენტარის დატოვება  

🎆💛✨

Published in: on იანვარი 4, 2019 at 1:46 AM  კომენტარის დატოვება  

საახალწლო მინიატურა

ტკბილებო და შაქარლამებო!

გილოცავთ ❤

ახალი წელი ის დღესასწაულია, რომელიც ყველაზე, ყველაზე მეტად მიყვარს, ფეიერვერკებით, შუშხუნებით, მოლოდინებით და ასახდენი ოცნებებით სავსე.

მოკლედ გეტყვით,
თქვენი მონა-მორჩილისთვის იშვიათი წელი იყო 2018, თვალის ერთი დახამხამებით რომ გავიდა ისეთი.

იყო ბევრი ბედნიერება,
იყო ტკივილიც, ასე თუ ისე, მრავალფეროვნებისთვის.
მაგრამ რაც მთავარია იყო ჩემი გაუცვეთელი რკინის ჯოხი და ქალამნები,
ყველა აღმართს რომ გადაივლიან,
ყველა უღრან ტყეს რომ გაივლიან,
ყველა განსაცდელს რომ გაუძლებენ ის რკინის ჯოხი და ქალამნები.

იყო ფრენა,
იყო მოგზაურობა,
იყო პრაღა,
იყო ზამთრის ზღვა,
იყო ბევრი ახდენილი ოცნება.

მაგრამ აბა ოცნებებს რა დალევს?
ვერც ვერაფერი.

მე და ჩემს რკინის ქალამნებსაც სხვა არაფერი დაგვრჩენია, გარდა იმისა რომ მთელი გულით და სულით გისურვოთ და ვისურვოთ ყველა ოცნების ახდენად და ახდენილ მიზნად ქცევა.

დაგვიჯერეთ,
ყველაფერი შეგიძლიათ!
მთავარია გაიღიმოთ და გჯეროდეთ.

მთავარია გიყვარდეთ.

მრავალ ახალ წელს ❤

Published in: on დეკემბერი 31, 2018 at 7:31 PM  კომენტარის დატოვება  

#LoveIs 💫

Published in: on დეკემბერი 29, 2018 at 2:31 AM  კომენტარის დატოვება  

In The Spirit of Christmas 💛✨

Image result for grinch gif

Published in: on დეკემბერი 25, 2018 at 11:38 PM  კომენტარის დატოვება  

წინასაახალწლოდ.

ხანდახან ასეც ხდება ხოლმე.

ადამიანს 200 (და კიდევ უფრო მეტი, როგორც ამბობენ) ძვლიდან არცერთი არ გრჩება მთელი.

შეიძლება იმკრეხელო, და სიკვდილიც კი ინატრო, “ადვილ გამოსავლად”.

მაგრამ რას იზამ.

თავს ზევით ძალა არაა, არც არასდროს ყოფილა და არც იქნება.

ხანდახან უნდა შეეგუო, რომ უღონობის და უწონობის მდგომარეობა ერთადერთი რეალობაა.

თუნდაც ყველა ძვალი გქონდეს დამსხვრეული.
თუნდაც ყველა გრძნობა გქონდეს გადათელილი.
თუნდაც დროის შეგრძნებაც დაკარგო.

არ ყოფილა მარტივი ძვლების გარეშე.

მაგრამ უღონობას და უწონობასაც აქვს თავის ხიბლი.
ხიბლი რომ ვეღარავინ გატკენს.

როცა ყველა ძვალი გადამსხვრეული გაქვს.
როცა ყველა გრძნობა გადათელილი გაქვს.
როცა ვეღარაფერს ელოდები.

როცა ვეღარც ვერაფერი გრჩება რომ გატკინონ.

ასეც ხდება ხოლმე.
და სამწუხაროდ არის შემთხვევები როდესაც ვეღარაფერს ვცვლით.

იმიტომ რომ ყველა ძვალი გადამსხვრეული გვაქვს.

მაგრამ არაუშავს.
ასეც ხდება.
არც პირველად, არც უკანასკნელად.

ხანდახან ერთი ხელის მოსმით შეიძლება განადგურდეს ყველაფერი, რასაც ბევრი, ბევრი წლის მანძილზე აშენებდი.
მთელი ცხოვრება აშენებდი, მთელი სიცოცხლისთვის.

მაგრამ არაუშავს.

თავს ზევით კი ძალა არაა, მაგრამ, ყველამ ვიცით, ადრე თუ გვიან –
თვალი თვალის წილ, კბილი კბილის წილ, სისხლი სისხლის წილ. 
კეისარს კი კეისრისაო. 

ადრე თუ გვიან ყოველთვის დგება.

ყველა ტკივილის,
ყველა გადამსხვრეული ძვლის,
ყველა გადათელილი გრძნობის,
ყველა ტყუილის,
ყველა სიმართლის,
და ყველა ბედნიერების წილ.

ადრე, თუ გვიან.
მაგრამ რაც მთავარია აუცილებლად.
ყველაფრის წილ.

დამდგეს გილოცავთ ძვირფასებო!

Published in: on დეკემბერი 23, 2018 at 11:40 PM  კომენტარის დატოვება  

If only I could drink 🙌😂

Published in: on დეკემბერი 19, 2018 at 10:56 PM  კომენტარის დატოვება  

ორიოდ სასარგებლო სიტყვა პუნქტუაციაზე.

ასეც ხდება ხოლმე.

ადამიანი მარტო რომ დარჩები საკუთარ თავთან, თუნდაც ცოტა ხნით, გინდა არ გინდა, კითხვის ნიშნები ჩნდებიან.

ხან სასიამოვნო, ხან არც ისე სასიამოვნო კითხვის ნიშნები.

ისეც ხდება რომ კითხვის ნიშნებიც აღარაა საჭირო.

უბრალოდ ხარ ასე მარტო, საკუთარ თავთან და ხვდები რომ არაფრის მოლოდინი აღარ გაქვს.

ძალა აღარ გაქვს რომ საპირისპირო ამტკიცო.

ამტკიცო საკუთარ თავთან.
ამტიცო მასთან.
ამტკიცო სხვებთან.
ამტკიცო ყველასთან.
ამტკიცო სამყაროსთან.

ხვდები რომ აზრიც არ აქვს ამ ყველაფრის მტკიცებას.

იმიტომ რომ მიუხედავად იმისა, თუ რას ამტკიცებ, რეალობა ყოველთვის ერთია.

ობიექტური და დამოუკიდებელი სუბიექტური რწმენებისგან, მოლოდინებისგან და ნატვრებისგან.
იმიტომ რომ ის რაც მოსახდენია, ასეც მოხდება და ისეც.
მიუხედავად იმისა, რა გინდა რომ მოხდეს.

თავს ზევით, სამწუხაროდ თუ საბედნიეროდ, ძალა არასდროსაა.

მერე ხვდები რამდენად მცირეა მანძილი კითხვის ნიშნებსა და ძახილის ნიშნებს შორის.
მხოლოდ ერთი რკალი.
ილუზორული რკალი.

რეალობა კი ყოველთვის ძახილის ნიშანია.

და შენც, სრულიად მარტო, ხარ სრულიად მკაფიო ძახილის ნიშნებთან.
და ხვდები, ძალა რომც გქონდეს, მაინც ვერაფერს შეცვლიდი.
რომ რამდენიც არ უნდა ეცადო, ძახილის ნიშანს ვერასდროს მოღუნავ კითხვის ნიშნამდე.

და ხარ ასე, მარტო, მაგრამ მშვიდად, მკაფიო ძახილის ნიშნებით გარემოცული.

მშვიდად.
იმიტომ რომ სხვანაირად ყოფნას მაინც არ აქვს აზრი.

მშვიდად.
იმიტომ რომ იცი, სამყარო სამართლიანია.
და საბოლოოდ ძახილის ნიშანიც უბრალოდ პუნქტუაციაა და მეტი არაფერი.

მშვიდად.
იმიტომ რომ იცი, ესეც გაივლის.

მშვიდად.
იმიტომ რომ იცი, ასეც და ისეც, აუცილებლად იქნები იქ, სადაც უნდა იყო.

ისეთი ბედნიერი,
მტკიცება რომ არ გჭირდება არავისთან.
არც საკუთარ თავთან.
არც მასთან.
არც სხვებთან.
არც მთელ სამყაროსთან.

იმიტომ რომ ადამიანები ყოველთვის იღებენ იმას, რასაც იმსახურებენ.
და შენ საკმარისად ბევრი გამოიარე, საიმისოდ რომ ზუსტად იცოდე:
რას იმსახურებ,
და რას არაფრის დიდებით არ იმსახურებ.

დრო,
უბრალოდ დროა საჭირო.

და შენც ელოდები.
მშვიდად,
მარტო,
და ხვდები რომ ძახილის ნიშნები კარგავენ ძახილს.

და გსიამოვნებს,
ძალიან გსიამოვნებს იმის ყურება თუ როგორ კარგავენ ძახილის ნიშნები ძახილს.
როდესაც თითოეულ მათგანს უსწორებ თვალს.
როდესაც იღებ ისეთს, როგორიც არის.

გააზრებული, ძახილდაკარგული ძახილის ნიშანი კი უბრალოდ ხაზი და წერტილია, მეტი არაფერი.

გააზრებული და მიღებული რაციონალური რეალობა კი ყოველთვის ლოგიკურია.

მე ყოველთვის მჯეროდა, მჯერა და დავიჯერებ, რომ სამყარო ყველაფერზე ლოგიკური და კანონზომიერია.

გისურვებთ გაგესწორებინოთ თვალი თქვენი ძახილის ნიშნებისთვის.

გაგიმარტივებთ წუთისოფელს.

პატივისცემით,
თქვენი მონა-მორჩილი ❤

 

Published in: on დეკემბერი 15, 2018 at 8:30 PM  კომენტარის დატოვება  

If Love is the Answer You’re Home ✨💛

Published in: on დეკემბერი 13, 2018 at 11:17 PM  კომენტარის დატოვება