#LoveIs 💛

Advertisements
Published in: on ოქტომბერი 18, 2017 at 8:56 PM  კომენტარის დატოვება  

💯👌

Published in: on ოქტომბერი 8, 2017 at 1:44 AM  კომენტარის დატოვება  

💛

Published in: on ოქტომბერი 7, 2017 at 1:05 PM  კომენტარის დატოვება  

წერილი დათუნიას <3

დათუნი, დათუნი, დათუნი!

აბა ისე როგორ დავიძინებ, დანაპირები თუ არ შეგისრულე.

მერე რა რომ დილის 4 საათია.
მერე რა რომ არც კი მახსოვს ბოლოს როდის მეძინა წესიერად.
მერე რა რომ ხვალაც ვერ დავიძინებ ისე როგორც მინდა.
მერე რა რომ ორი დღეა გეჭირვეულები.
მერე რა რომ იმაზე მეტიც კი დავლიე ვიდრე უნდა დამელია.
მერე რა რომ მაწყენინე. ისე რომ ვერც მიხვდი.
“ჰოჰ”
მერე რა რომ გვიანი შემოდგომაა.
მერე რა რომ დრო მართლაც დროზე ჩქარა გარბის.
მერე რა რომ ხანდახან ვერ ვართ ისეთები როგორებიც გვინდა რომ ვიყოთ.
მერე რა რომ ხანდახან ისეთი რაღაცებიც გვტკივა რაც არ უნდა გვტკიოდეს.
მერე რა რომ ხანდახან ყველაფერი ისე ვერაა როგორც გვინდა რომ იყოს.

დრო გადის.
საათები გადის.
დღეები გადის.
კვირები გადის.
წლები გადის.

და ჩვენ მაინც ჩვენ ვართ. შენ ისევ შენ ხარ. მე ისევ მე ვარ. და მერე რა რომ გვიანი შემოდგომაა და გულში კიდევ უფრო მეტი სევდაა.

მთავარია რომ შენ შენ ხარ. რომ მე მე ვარ. რომ ჩვენ ჩვენ ვართ.

ხანდახან ძალიან მენატრები. ხანდახან არა, ყოველთვის მენატრები, მაშინაც კი მენატრები როცა ძალიან ბევრი საფიქრალი მაქვს და შენზე გააზრებულად ფიქრს ვერ ვასწრებ. როცა მთელი ჩემი ცნობიერით ერთ კონკრეტულ საქმეზე ვერთვები, ჩემი არაცნობიერი მაშინვე გაფიცვას მიწყობს. ჩემი არსების არცერთი ნაწილი არ მაძლევს იმის უფლებას რომ გააზრებულად რამდენიმე წამით მაინც გადაგდო და შენზე არ ვიფიქრო.

გგონია მაწუხებს? არა. ბედნიერი ვარ. ძალიან ბედნიერი.

ხანდახან ძალიან გიბრაზდები. ვერ წარმოიდგენ როგორ გიბრაზდები. მაგრამ დიდი ხნით ვერ. იმიტომ კი არა რომ არ მინდა, უბრალოდ ვერ გიბრაზდები. იმიტომ რომ ყოველთვის გგრძნობ.

გიბრაზდები. ძალიან გიბრაზდები მაგრამ კიდევ უფრო მეტად მწყინს.
ვბრაზდები შენს საქციელზე, მწყინს ის რასაც სუბიექტურად ვგრძნობ ხოლმე.
რის მერეც მივდივარ და ვცდილობ დიიიიდ, ძალიან, ძალიან დიიიდ ხანს გავითიშო.
როგორც დღეს.
“ჰოჰ”

დარწმუნებული ვარ ოდნავი წარმოდგენაც კი არ გაქვს რამდენად დიდი ემოციური მნიშვნელობის მატარებელი შეიძლება იყოს შენ მიერ ნათქვამი თუნდაც ყველაზე უმნიშვნელო შორისდებული.
თითქოს არაფერი.
მაგრამ ფერი.
ძალიან, ძალიან ფერი.
ვიცი რომ სუბიექტურად, მაგრამ მაინც.
გული გულია.
მითუმეტეს ჩემი.

ხანდახან ძალიან ვიღლები.
ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ძალიან ვიღლები.
წარმოიდგინე რამდენად ვიღლები რომ ეს ყველა “ძალიან” ავკრიფე და არც კი დამიკოპირებია.
ძალიან ვიღლები.
საკუთარი თავით ვიღლები.
იმ ზუზუნით ვიღლები ტვინში რომ მერთვება ხოლმე ავტომატურად.
მერე უსაშველოდ რომ მატკიებს თავს.
გაუჩერებლად რომ შემიძლია მატიროს, იმ ზუზუნით ვიღლები.

ხანდახან ასეც ხდება ხოლმე.
ღმერთებმა დალოცონ ცნობიერების შეცვლილი მდგომარეობები.
სხვა არ ვიცი და ალკოჰოლი ხანდახან მართლაც ერთადერთი გამოსავალია.
თუნდაც ბევრი.
ძალიან ბევრი.

ძალიან ვიღლები.
ვიღლები ხმაურით.
ვიღლები სამსახურის გაუთავებელი მეილებით.
ვიღლები თანამშრომლების გაუთავებელი წუწუნით.
ვიღლები გზით.
ვიღლები ხალხით.
ვიღლები მოვალეობებით.
ვიღლები პასუხისმგებლობებით.
ვიღლები ხმაურით.
ვიღლები ყველასგან.
ვიღლები ყველაფრით.
ვიღლები საკუთარი თავისგან.

მაგრამ არასდროს ვიღლები შენით.

ვიღლები წყენით.
ვიღლები ტვინში ზუზუნით.
ვიღლები ცრემლებით, როცა სხვა გზა არაა.
ცხოვრებაა ასეთი…
ხანდახან ასეც ხდება ხოლმე.

მაგრამ არასდროს ვიღლები შენით.

ერთხელ მივლინებიდან დაბრუნებულ ბებიაჩემს, ბაბუაჩემმა უთხრა – “უშენოდ ჩვენი სახლის კედლებიც კი ცარიელიაო”.

ამბობენ დრო არაფერს დაინდობსო, მაგრამ იმასაც ამბობენ, “წყალნი წავლენ და წამოვლენ, ქვიშანი დარჩებიანო”.

მერე რა რომ დილის 4 საათია.
მერე რა რომ არც კი ახსოვს ბოლოს როდის ეძინა წესიერად.
მერე რა რომ ხვალაც ვერ იძინებს ისე როგორც უნდა.
მერე რა რომ ორი დღეა გეჭირვეულება.
მერე რა რომ იმაზე მეტიც კი დალია ვიდრე უნდა დაელია.
მერე რა რომ აწყენინე. ისე რომ ვერც მიხვდი.
“ჰოჰ”
მერე რა რომ გვიანი შემოდგომაა.
მერე რა რომ დრო მართლაც დროზე ჩქარა გარბის.
მერე რა რომ ხანდახან ვერ ვართ ისეთები როგორებიც გვინდა რომ ვიყოთ.
მერე რა რომ ხანდახან ისეთი რაღაცებიც გვტკივა რაც არ უნდა გვტკიოდეს.
მერე რა რომ ხანდახან ყველაფერი ისე ვერაა როგორც გვინდა რომ იყოს.

მერე რა…
შენ მაინც შენ ხარ.
მე მაინც მე ვარ.
ჩვენ მაინც ჩვენ ვართ.

“წყალნი წავლენ და წამოვლენ, ქვიშანი დარჩებიანო”

Published in: on ოქტომბერი 7, 2017 at 4:39 AM  კომენტარის დატოვება  

From world to world 🎈💛

Published in: on ოქტომბერი 3, 2017 at 3:10 AM  კომენტარის დატოვება  

And that’s how easy it is 🎈

Published in: on ოქტომბერი 2, 2017 at 1:14 AM  კომენტარის დატოვება  

And that’s how it works 💛

Published in: on სექტემბერი 29, 2017 at 12:45 AM  კომენტარის დატოვება  

💛

Published in: on სექტემბერი 24, 2017 at 1:06 AM  კომენტარის დატოვება  

Published in: on სექტემბერი 17, 2017 at 7:06 PM  კომენტარის დატოვება  

🙌👌😂

Published in: on სექტემბერი 16, 2017 at 6:55 PM  კომენტარის დატოვება